Yıllardır her gün geçtiğimiz yol kenarındaki tarlayı kısa bir süre önce farkettim. Dişlerimde sorun var ve bir süredir liseden arkadaşım Beste’ nin muayenehanesine gidiyorum. Birkaç dişimin ufak tefek işlerinden sonra, o gün, yani bu tarlayı farkettiğim gün, bir dişimin çekilmesine gelmişti sıra. Oldukça zorlu bir çekimdi. Dişim çekildikten sonra dönüş yolunda etrafıma bir başka gözle bakmış olmalıyım ki, otobanın hemen yanındaki koskoca tarlayı da ilk kez farkediyordum. Bir sonraki dişçiye gidişimde tarlayı inceleyip fotoğrafını çekmeye karar vermiştim. O gün bu gün işte. Arabayı tarlanın bir ucuna doğru giren yolda park ettim. Tarlanın bir kaç fotoğrafını ve video görüntüsünü aldıktan sonra tahta barakalarda sebze satanların yanına yöneldim. Arkasınra Türk bayrağını asmış olan amca beni görünce bir şey alacağımı zannederek tezgaha yanaştı. Ben tarlanın onlar tarafından ekildiğini öğrenince sorularımı arka arkaya sıraladım. Nasıl oldu da İstanbul’ un göbeğinde böylesine büyük bir arazi binasız kalabildi diye merak ediyordum ki arsanın çok yakın bir zamanda satıldığını ve büyük bir inşaat şirketinin kocaman binalar dikeceğini öğrendim.

Ama beni asıl ilgilendiren bu tarlada yetişen onca sebzenin ne olduğu idi. Tezgahta sergilenen sebzelerden bazıları şalgam, turp, pırasa, roka, maydanoz ve hatırlamadığım birkaçı idi.  DEVAMINI OKU »